Close
tijdschriftpersoonsgerichte
experiëntiële
psychotherapie
Procesgericht
Existentieel
Interactioneel
Integratief

Richtlijnen voor auteurs

Wij nodigen u van harte uit kopij aan te bieden aan ons tijdschrift.

Als (aankomend) auteur is het van belang nauwkeurig kennis te nemen van de hieronder weergegeven richtlijnen. Naast een aantal formele richtlijnen worden suggesties gegeven die u kunnen helpen de gang te maken van een idee naar een publiceerbare bijdrage.

Het tijdschrift kent verschillende rubrieken:

  • Artikelen
  • Reflectie
  • Vanuit de praktijk
  • Vanuit de opleiding
  • Forum
  • Congresverslagen
  • Column
  • Boekbesprekingen
  • Onderzoek

De artikelen en bijdragen vanuit de praktijk vormen het hart van het tijdschrift. Hierin wordt verder gebouwd aan de 'body of knowledge' van het cliëntgerichte paradigma en haar grensgebieden. In de artikelen ligt het accent of het verder verkennen en uitbouwen van de theoretisch-conceptuele inbedding terwijl in de bijdragen 'Uit de praktijk' het accent ligt op de ambachtelijke uitoefening van het vak. De eisen die aan een artikel of een bijdrage vanuit de praktijk worden gesteld zijn dan ook verschillend: in een artikel is de theoretische inbedding van hetgeen naar voren wordt gebracht van belang; er dient een verbinding gemaakt de worden met al bestaande literatuur op het betreffende (deel-)gebied. Bij een bijdrage vanuit de praktijk zijn een systematische (fenomenologische) beschrijving van het onderwerp en een reflectie daarop van belang. Het gaat om accenten: in een artikel kan ook casuïstiek worden ingevlochten terwijl in een praktijkgerichte bijdrage ook literatuur kan worden verwerkt. Het is aan de redactie om te bepalen onder welke rubriek de bijdrage wordt gepubliceerd.

De rubrieken 'Reflectie' en 'Forum' bieden ruimte voor beschouwende en opiniërende bijdragen. Congresverslagen en boekbesprekingen worden veelal op verzoek van de redactie geschreven, maar men is van harte uitgenodigd hiertoe ook zelf initiatief te nemen.

Het tijdschrift werkt met twee vaste columnisten die elkaar afwisselen. Incidenteel verschijnt er een gastcolumn.

Voor een artikel die onder de rubriek 'Artikelen' wordt geplaatst gelden een paar extra vereisten. Zo dient het artikel te beginnen met een samenvatting van maximaal 100 woorden. Onder de samenvatting zet u één tot drie trefwoorden, waaronder uw artikel later via de website opgezocht kan worden. Samenvatting en trefwoorden worden vertaald in het Engels; de redactie kan hier – indien gewenst – zorg voor dragen. Een artikel heeft bij voorkeur een lengte van ongeveer 6000 woorden.

Verder worden artikelen medebeoordeeld door een van de leden van de redactieraad (peer review). Mocht binnen de redactieraad de specifieke expertise niet voorhanden zijn, wordt op ad-hocbasis een andere collega gevraagd het artikel mede te beoordelen. De medebeoordelaars blijven anoniem, de communicatie vindt plaats via een van de redacteuren die het redactionele proces begeleidt.

Op voorhand is niet te garanderen dat het indienen van een bijdrage – ook als daarom gevraagd is en op uitnodiging geschiedt – leidt tot publicatie. De redactie zal hierin wel de helpende hand bieden; het streven is om samen te komen tot een publiceerbare bijdrage.

Formele richtlijnen

Elke bijdrage wordt in de Nederlandse taal aangeleverd. Daarnaast is het – in overleg – mogelijk om het artikel in het Engels of Duits aan te leveren. De redactie zorgt dan voor de vertaling. In alle gevallen dient het te gaan om oorspronkelijke en niet elders reeds gepubliceerde artikelen.

Aanbevelingen

Gebruik een consequente spelling en vermijd zoveel mogelijk vreemde woorden als er goede Nederlandse alternatieven zijn. Vermijd afkortingen, schrijf deze voluit.

Lever tabellen en grafieken op een apart vel, voorzien van onderschriften. Zet ze bij voorkeur ook in de tekst, zodat ze op de juiste plaats afgedrukt worden.

Vermeld bij literatuurverwijzingen in de tekst achter de auteur(s) het jaar van publicatie tussen haakjes en zonodig de paginanummers:

  • als directe verwijzing: (Rogers,1959); Takens (in: Lietaer e.a., 2008)
  • als indirecte verwijzing: in de literatuur (Tillich,1955)
  • Meer dan één publicatie van dezelfde auteur(s) in dat jaar: Wexler(1974a)
  • Twee auteurs: Hall en Gardner (1980)
  • Bij drie auteurs: Swildens, Lietaer & Van Balen (1991) en later in de tekst: Swildens en anderen (1991)
  • Bij meer dan drie auteurs: Verheul e.a. (2010)
  • Bij een citaat: Rogers (1978) zegt hierover: '....', (p.48). U kunt kiezen voor een letterlijk citaat of voor een vertaling door de auteur. Een vertaling verdient de voorkeur. In beide gevallen is een paginavermelding noodzakelijk.

De literatuur waarnaar u in de tekst verwijst, vermeldt u aan het eind van uw artikel in alfabetische volgorde in een literatuurlijst. U begint met de achternaam van de auteur, gevolgd door diens voorletters en tussen haakjes het jaar van publicatie. De titels van boeken en tijdschriften worden cursief gedrukt. Voorbeelden:

  • Rice, L.N. & Greenberg, L.S. (1990). Fundamental dimensions in experiëntial therapy: New directions in research. In: G. Lietaer, J. Rombauts & R. van Balen (Eds.), Client-centered experiëntial psychotherapy in the nineties , pp. 397-414. Leuven: Leuven University Press.
  • Rogers, C.R. (1951). Client-centered therapy: its current practice, implication and theory. Boston: Houghton Mifflin.
  • Swildens, J.C.A.G, Haas, O.P. de, Lietaer, G. & Balen, R. van (Red.) (1991). Leerboek gesprekstherapie. De cliëntgerichte benadering. Amersfoort/Leuven: Acco.
  • Swildens, J. (2005). Zelfpathologie en de postmoderne mens. Uitdagingen voor de persoonsgerichte gesprekstherapeut: een inleiding. Tijdschrift Cliëntgerichte Psychotherapie, 43, 85-100.
  • Bij meer dan zes auteurs: Caligor, E., Stern, B.L., Hamilton, M., MacCornack, V., Wininger, L., Sneed, J., e.a. (2009). Why we recommend analytic treatment for some patients and not for others. Journal of the American Psychoanalytic Association, 57, 677-694.
  • Vermeld in de literatuurlijst ook alléén die literatuur waar in de tekst naar wordt verwezen, dus niet de literatuur die u wellicht heeft gebruikt maar in de tekst niet wordt genoemd.

Herpublicatie

Wanneer u een artikel dat al bij ons is gepubliceerd ergens anders wilt publiceren, dan moet er in een voetnoot een bronvermelding van de oorspronkelijke publicatie worden gedaan.

Auteursgegevens

Bij elk artikel dienen auteursgegevens gevoegd te worden. Bij voorkeur dienen vermeld te worden de naam, discipline, werkadres en eventuele specifieke interessegebieden van de auteur.

Inzending

Elke bijdrage dient te worden gezonden naar het redactiesecretariaat tijdschrift Persoonsgerichte Experiëntiële Psychotherapie: secretariaat@tpep.nl.

Inhoudelijke richtlijnen

In de richtlijnen voor auteurs, zoals ze hierboven zijn geformuleerd, staan de formele eisen waaraan een artikel in ons tijdschrift moet voldoen. We kunnen ons toch voorstellen dat vooral beginnende auteurs zich daar te weinig bij kunnen voorstellen. Vandaar deze aanvulling, die meer op de inhoud zal ingaan, en zal proberen de gang van idee naar artikel te beschrijven.

Start

U hebt een idee dat u wilt uitwerken. Dat idee stamt uit uw praktijk of uit de literatuur die u onlangs hebt gelezen. Het kan ook zijn dat u bijvoorbeeld naar aanleiding van een wetenschappelijke bijeenkomst, een (na)scholingscursus of een wetenschappelijk congres de opdracht of de behoefte hebt gekregen om een onderwerp nader te bestuderen.

Stap 1

Probeert u dit idee in een afgeronde vorm te gieten. Wat wilt u beweren en waarom, hoe zou u dit aan collega's kunnen vertellen. Probeert u de taal van het idee zo enkelvoudig mogelijk te houden. Is het onderwerp dat u wilt behandelen wat ingewikkelder, maak dan een stappenplan. Wat is de hoofdbewering, welke opvattingen volgen daaruit, hoe denkt u dat aan te tonen. Dit eerste stuk is bijna het belangrijkste. Hebt u dat helder, dan schrijft het artikel zich voor een stuk vanzelf; u kunt de logische structuur volgen.

Stap 2

Nadat u uw stelling in een logische samenhang hebt geformuleerd gaat u het in de achtergrond zetten wat betreft de wetenschappelijke literatuur en eventueel uw praktijkervaringen. Maak geen opsomming van de verschillende opvattingen, maar vertel een coherent verhaal waarin verschillende schrijvers hun plaats krijgen. Deel uw artikel systematisch in met bondige tussenkopjes. Praktijkervaringen kunnen in dit onderdeel wel in algemene zin worden aangeduid; uitgewerkt als casusmateriaal volgt het pas bij het volgende onderdeel.

Stap 3

Wat zijn uw eigen conclusies uit de achtergrondtheorie, en hoe wilt u uw beweringen staven? Waarin bent u het eens, waarin verschilt u van mening en waarom. In deze bewijsvoering kunt u hier het casusmateriaal invoeren als illustratie van uw bewering, het bewijst het natuurlijk niet. De lezer zal begrijpen dat de schrijver zijn illustraties kiest die passen bij de bewering. Wijzig uw casuïstiek of gegevens van cliënten echter zodanig dat de anonimiteit van cliënten gewaarborgd is.

Stap 4

Formuleer uw eindconclusie in de termen van de stelling zoals u die in het begin hebt geformuleerd. Die hoeft niet per se bewezen te worden, het is voldoende dat de stelling nauwkeurig is onderzocht.

Stap 5

Maak een literatuurlijst die correspondeert met de verwijzingen in de tekst en geef die literatuurlijst weer volgens de APA-normen. Vermeld in de literatuurlijst ook alléén die literatuur waar in de tekst naar wordt verwezen, dus niet de literatuur die u wellicht heeft gebruikt maar in de tekst niet wordt genoemd.

Zoals eerder gezegd kan het accent ook gelegd worden op de ambachtelijke uitoefening van het psychotherapeutische vak. Een bijdrage 'Uit de praktijk' belicht van het cliëntgericht-experiëntiële toepassing van therapeuthoudingen en interventies. Het kan dan bijvoorbeeld gaan om de toepassing ervan bij specifieke doelgroepen, aanpassingen of verdere ontwikkeling van houdingen en interventies, het gebruik van deelmethodieken afkomstig uit andere scholen et cetera. De auteur maakt aan de hand van een concrete beschrijving – bijvoorbeeld in de vorm van een verbatim – duidelijk hoe dit in de therapiekamer vorm krijgt.