Als mens moeten we altijd, en altijd weer, onze plek zoeken. Dat geldt voor elke stap die we in de wereld zetten, elke relatie die we aangaan of afsluiten, elke context waarin we ons begeven, elke levensfase die we betreden. Het geldt bovendien voor alle afzonderlijke stukken in ons. In deze bijdrage stel ik de vraag wat dat betekent: ‘een plek waar je kan zijn’, maar evengoed wanneer dat niet kan, of niet helemaal. Ik heb het over verschillende vormen van thuis en thuisloosheid, en over hoe dat zich manifesteert in therapie. Het lichaam vormt daarbij een rode draad.
Het tijdschrift Persoonsgerichte experiëntiële Psychotherapie is het wetenschappelijke tijdschrift voor professionals in de GGZ in Nederland en Vlaanderen die werken vanuit of affiniteit hebben met het persoonsgerichte (client centered) referentiekader.
