Dit artikel biedt een getuigenis van mijn persoonlijke ontwikkeling in het werk met
psychosegevoelige mensen: van een aanvankelijk pathologiserend, intrapsychisch perspectief
naar een meer interpersoonlijk en sociaal perspectief dat gedeelde menselijkheid en
verantwoordelijkheid centraal stelt. Aan de hand van deze getuigenis maak ik zichtbaar hoe
stigmatisering een destructieve interpersoonlijke dynamiek bestendigt die de kern vormt
van het psychotisch proces. Zelfs met een cliëntgerichte opleiding, die gelijkwaardigheid
en onvoorwaardelijke acceptatie hoog in het vaandel draagt, ben ik nooit helemaal vrij van
maat schappelijke vooroordelen en de neiging tot experiëntiële vermijding bij psychotische
belevingen. Deze vooroordelen en vermijding verstoren mijn therapeutische responsiviteit en
bestendigen het psychotisch proces. Ik hoop dat een theoretische en zelfreflectie cliënten en
psychotherapeuten helpt om meer autonomie en verbinding te ervaren en de psychotische
spiraal te doorbreken of vertragen.
Het tijdschrift Persoonsgerichte experiëntiële Psychotherapie is het wetenschappelijke tijdschrift voor professionals in de GGZ in Nederland en Vlaanderen die werken vanuit of affiniteit hebben met het persoonsgerichte (client centered) referentiekader.
